Mantra 2.7.1

अस॒द्वा इ॒दमग्र॑ आसीत् । ततो॒ वै सद॑जायत ।

तदात्मान स्वय॑मकु॒रुत । तस्मात्तत्सुकृतमुच्य॑त इ॒ति ।

यद्वै॑ तत् सु॒कृतम् । र॑सो वै॒ सः ।

रसꣳह्येवायं लब्ध्वाऽऽन॑न्दी भ॒वति । को ह्येवान्या᳚त्कः

प्रा॒ण्यात् । यदेष आकाश आन॑न्दो न॒ स्यात् ।

एष ह्येवाऽऽन॑न्दया॒ति ।

य॒दा ह्ये॑वैष॒ एतस्मिन्नदृश्येऽनात्म्येऽनिरुक्तेऽनिलयनेऽभयं

प्रति॑ष्ठां वि॒न्दते । अथ सोऽभयं ग॑तो भ॒वति ।

य॒दा ह्ये॑वैष॒ एतस्मिन्नुदरमन्त॑रं कु॒रुते ।

अथ तस्य भ॑यं भ॒वति । तत्त्वेव भयं विदुषोऽम॑न्वान॒स्य ।

तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ १॥

asa̱dvā i̱damagra̭ āsīt | tato̱ vai sada̭jāyata |

tadātmāna svaya̭maku̱ruta | tasmāttatsukṛtamucya̭ta i̱ti |

yadvai̭ tat su̱kṛtam | ra̭so vai̱ saḥ |

rasam̐hyevāyaṃ labdhvā''na̭ndī bha̱vati | ko hyevānyā᳚tkaḥ

prā̱ṇyāt | yadeṣa ākāśa āna̭ndo na̱ syāt |

eṣa hyevā''na̭ndayā̱ti |

ya̱dā hyḙvaiṣa̱ etasminnadṛśye'nātmye'nirukte'nilayane'bhayaṃ

prati̭ṣṭhāṃ vi̱ndate | atha so'bhayaṃ ga̭to bha̱vati |

ya̱dā hyḙvaiṣa̱ etasminnudaramanta̭raṃ ku̱rute |

atha tasya bha̭yaṃ bha̱vati | tattveva bhayaṃ viduṣo'ma̭nvāna̱sya |

tadapyeṣa ślo̭ko bha̱vati || 1||