Mantra 2.5.1

वि॒ज्ञानं॑ य॒ज्ञं त॑नुते । कर्मा॑णि तनु॒तेऽपि॑ च ।

वि॒ज्ञानं॑ दे॒वाः सर्वे᳚ ।

ब्रह्म॒ ज्येष्ठ॒मुपा॑सते । वि॒ज्ञानं॒ ब्रह्म॒ चेद्वेद॑ ।

तस्मा॒च्चेन्न प्र॒माद्य॑ति । श॒रीरे॑ पाप्म॑नो हि॒त्वा ।

सर्वान्कामान् समश्नु॑त इ॒ति । तस्यैष एव शारी॑र आ॒त्मा ।

यः॑ पूर्व॒स्य । तस्माद्वा एतस्माद्वि॑ज्ञान॒मयात् ।

अन्योऽन्तर आत्मा॑ऽऽनन्द॒मयः । तेनै॑ष पू॒र्णः ।

स वा एष पुरुषवि॑ध ए॒व । तस्य पुरु॑षवि॒धताम् ।

अन्वयं॑ पुरुष॒विधः । तस्य प्रिय॑मेव॒ शिरः ।

मोदो दक्षि॑णः प॒क्षः ।

प्रमोद उत्त॑रः प॒क्षः । आन॑न्द आ॒त्मा । ब्रह्म पुच्छं॑ प्रति॒ष्ठा ।

तदप्येष श्लो॑को भ॒वति ॥ १॥

vi̱jñāna̭ṃ ya̱jñaṃ ta̭nute | karmā̭ṇi tanu̱te'pi̭ ca |

vi̱jñāna̭ṃ de̱vāḥ sarve᳚ |

brahma̱ jyeṣṭha̱mupā̭sate | vi̱jñāna̱ṃ brahma̱ cedveda̭ |

tasmā̱ccenna pra̱mādya̭ti | śa̱rīrḙ pāpma̭no hi̱tvā |

sarvānkāmān samaśnṷta i̱ti | tasyaiṣa eva śārī̭ra ā̱tmā |

ya̭ḥ pūrva̱sya | tasmādvā etasmādvi̭jñāna̱mayāt |

anyo'ntara ātmā̭''nanda̱mayaḥ | tenai̭ṣa pū̱rṇaḥ |

sa vā eṣa puruṣavi̭dha e̱va | tasya purṷṣavi̱dhatām |

anvaya̭ṃ puruṣa̱vidhaḥ | tasya priya̭meva̱ śiraḥ |

modo dakṣi̭ṇaḥ pa̱kṣaḥ |

pramoda utta̭raḥ pa̱kṣaḥ | āna̭nda ā̱tmā | brahma puccha̭ṃ prati̱ṣṭhā |

tadapyeṣa ślo̭ko bha̱vati || 1||