Passage 4.1

ते ह खल्वथोर्ध्वरेतसोऽतिविस्मिता अतिसमेत्योचुर्भगवन्नमस्तेत्वं नः शाधि त्वमस्माकं गतिरन्या न विद्यत इत्यस्य कोऽतिथिर्भूतात्मनो येनेदं हित्वामन्येव सायुज्यमुपैति तान्होवाच

te ha khalvathordhvaretaso'tivismitā atisametyocurbhagavannamastetvaṃ naḥ śādhi tvamasmākaṃ gatiranyā na vidyata ityasya ko'tithirbhūtātmano yenedaṃ hitvāmanyeva sāyujyamupaiti tānhovāca