Passage 7

अथ कालाग्निरुद्रं भगवन्तं सनत्कुमारः

पप्रच्छाधीहि भगवन्रुद्राक्षधारणविधिं

स होवाच रुद्रस्य नयनादुत्पन्ना रुद्राक्षा इति

लोके ख्यायन्ते सदाशिवः संहारकाले संहारं

कृत्वा संहाराक्षं मुकुलीकरोति तन्नयनाज्जाता

रुद्राक्षा इति होवाच तस्माद्रुद्राक्षत्वमिति तद्रुद्राक्षे

वाग्विषये कृते दशगोप्रदानेन यत्फलमवाप्नोति

तत्फलमश्नुते स एष भस्मज्योती रुद्राक्ष इति

तद्रुद्राक्षं करेण स्पृष्ट्वा धारणमात्रेण

द्विसहस्रगोप्रदानफलं भवति ।

atha kālāgnirudraṃ bhagavantaṃ sanatkumāraḥ papracchādhīhi bhagavanrudrākṣadhāraṇavidhiṃ sa hovāca rudrasya nayanādutpannā rudrākṣā iti loke khyāyante sadāśivaḥ saṃhārakāle saṃhāraṃ kṛtvā saṃhārākṣaṃ mukulīkaroti tannayanājjātā rudrākṣā iti hovāca tasmādrudrākṣatvamiti tadrudrākṣe vāgviṣaye kṛte daśagopradānena yatphalamavāpnoti tatphalamaśnute sa eṣa bhasmajyotī rudrākṣa iti tadrudrākṣaṃ kareṇa spṛṣṭvā dhāraṇamātreṇa dvisahasragopradānaphalaṃ bhavati |